Een paardrij-meisje met diamanten op haar broekriemgesp. Een meisje met lippiercings. Veel mannen met baarden, niet die stylish dudes maar juist die van het jagerstype. Een aantal mensen met een of andere vorm van obesitas. En vooral één hele militair. Deze mensen zitten er in mijn lessen. De militair is in vol ornaat: hij zit met legerkistjes aan de voeten en camouflagekleding aan in de collegebanken. Of collegebanken, not so much! Het zijn geen banken waar we hier als echte MSU studenten in zitten tijdens de colleges, het zijn de welbekende mini-stoeltjes-met-een-nog-kleiner-tafeltje-eraan! Maarrrrr voordat ik in zo’n stoeltje plaatsnam hebben Eefje en ik nog een heel aantal dingen gedaan.
Na nog een aantal tripjes met de bus naar de Walmart zijn we nu echt wel gesetteld in ons appartement. Naast busritjes en supermarkttrips was er ook nog de introductie op MSU. De eerste introductie was bedoeld voor alle nieuwe buitenlandse studenten die op MSU komen studeren. Dat zijn naast de exchange studenten voor één semester zoals Eefje en ik ook heeeeel veel Aziaten en Arabiërs die een heel studieprogramma komen volgen. Daarom kregen we dus een ge-wel-di-ge introductie met als hoogtepunt de verhalen van de decaan, een stereotype Amerikaan met een beige té wijde broek, net iets te groot wit overhemd en van het type “ik mag dan wel de decaan zijn maar we zijn vooral vríííenden, call me Matt!”. Zijn verhaal ging vooral over underaged drinking, het feit dat men hier echt geen wiet mag roken (wij werden om een of andere reden meelijwekkend aangekeken..) en dat we ook geen “sexual relations” mochten hebben met personen onder de 16. Als kers op de taart werd ons ook nog even duidelijk gemaakt dat Amerikanen elke dag douchen en dat dat dus ook van ons verwacht werd. Okeeeee. Nu moet ik zeggen dat die laatste tip wellicht geen overbodige was voor de charmante Indiër op de rij voor ons die ons bij wijze van ochtendsurprise trakteerde op een behoorlijk gedeelte van zijn bilnaad. Nouja: cultuuuurrrr.
We zijn na deze intro snel weggegaan om weer een tripje te ondernemen en wat spullen voor ons huis te halen. Toen was het weekend en de temperatuur schoot een behoorlijk end omlaag. Nope, geen “polar vortex” hier, maar wel een goede -15 geloof ik. Het was koud, maar door de zon konden we nog prima naar buiten om Bozeman te voet te leren kennen. Onze dagelijkse wandelingen hier zijn een supergoede manier om wat van het stadje te zien en om de weg een beetje te leren kennen. Vandaag hebben we ook weer een leuke wandeling gemaakt door met de bus van campus naar een prachtige wijk naast de universiteit te gaan en terug te lopen. Mooie foto’s maken en fitness in één: I like!
Na het weekend was het tijd voor introductie numero dos: de intro voor internationale uitwisselingsstudenten. Dat betekende een aanzienlijk lager percentage Chinezen en een bijzonder groot aantal Australiërs. We leerden elkaar een beetje kennen en kregen alle informatie die je mogelijk nodig zou kunnen hebben als je hier studeert. We hebben een superaardige internationale coördinator (remember, de vrouw die ons van de straat oppikte toen we van de Walmart terugkwamen hahah) dus de ochtend was hartstikke leuk.
Gisteren was een glorious day: Eefje en ik ontmoetten onze beide buddies voor het eerst in Amerika! Iedere buitenlandse student krijgt een buddy van MSU aangewezen. Dat zijn studenten van MSU die ook in het buitenland willen studeren of dat al hebben gedaan en ons een beetje begeleiden de eerste weken. Overdag gingen we met Eefje’s buddy Catherine naar ….. de Walmart voor boodschappen. Catherine nam haar vriend Pieter mee die zowaar Nederlandse roots had ergens in zijn bloedlijn! Wat schept dat toch een band he. Was een leuke trip en ook heeeerlijk om Bozeman nu eens vanuit de auto te bekijken. Iedere student hier heeft ongeveer een eigen auto en daar maken we natuurlijk dankbaar gebruik van! ’s Avonds was het tijd om mijn buddy, Allison, te ontmoeten. Eefje haakte ook aan voor dinner en we werden bij ons appartement opgehaald. We waren echt ontzettend scherp en een tikkie melig, dus het ijs was snel gebroken! Op naar een pizzatentje in het centrum (pizza blijkt een essentieel onderdeel te zijn van de Amerikaanse eetcultuur) waar we echt superhard hebben gelachen. Na ons voor een heel groot deel door de pizza geworsteld te hebben konden we niet meer en HOERA HOERA we kregen een doggybag! Eerste American doggybag, je kunt je mijn blijdschap voorstellen 😉 Nou goed, Allison is een echt ranch-meisje, een meisje dat van paarden houdt, cowboylaarzen draagt, countrymuziek luistert en potverdorie als klap op de vuurpijl nog swingdancet ook! Omdat we het zo goed met elkaar konden vinden werden we meegenomen naar haar vrienden. Of liever de vrienden van haar vriendje. Ze zaten in hun huis op de enoooorme bank die ook nog een uitklapfunctie bleek te hebben te xboxen en budlight’s te drinken. Mooi! Allen hadden klinkende namen zoals Jake, Dylan en Chance, hoe Amerikaans wil je het hebben. Eefje en ik hadden ondertussen een superhigh energylevel bereikt door onze goede grappen, pizza en het toetje dat een dampend heet, net gebakken (nog half beslag, maar dat hoort) chocolade koekje met een grote bal vanille ijs en chocoladesaus was. Naam van dit goddelijke dessert? Mc Lovin’. Geweldige film ook.
Maargoed. Ons energielevel rees dus de pan uit en precies op dat moment kwamen er nieuwe mensen op ons pad. Resultaat: onmiddellijke integratie in deze groep Amerikanen. Amerikanen houden van veel energie en lachen, dus we zaten gebakken. We waren pas net met ons eerste Amerikaanse biertje (denk water met biersmaak) op de enooorme bank neergeploft toen die bank ineens wilde geluiden begon te maken. OMG. Het bleek de wildlokker van een van de jongens te zijn. Een wildlokker, voor de mensen die niet in elk weekend in camouflage outfit in de bosjes liggen, is een kastje waaruit je verschillende superrare dierengeluiden kunt laten komen en die zo dieren naar je toe moeten lokken. Verder is het handig dat je er alle mensen juist mee wegjaagt, dus voor de echte jager: topding! Nou, een van onze nieuwe buddies had dat ding voor kerst gekregen en was zielsgelukkig. We hebben parende rendieren, vechtende wasberen, rondrennende bizons en vast nog meer wildlife gehoord die avond. Die kerels bleken allemaal fervente jagers te zijn en naar ons idee ook lichtelijke rednecks, maar echt superaardig. We hebben de verdere avond op de bank gehangen, sport op de xbox gedaan (hilarisch) en ontzettend veel gelachen. Ohja en nog een showtje gekregen van Allison en haar vriend, die even demonstreerden wat swingdance is. Komt erop neer dat de man de vrouw heel veel ronddraait en de lucht in gooit en daarbij zelf ook zoveel mogelijk ronddraait, dus spektakel to the max!
Na een avondje heerlijk slapen kregen we vroeg visite van onze huismeester voor de broodnodige uitleg over dingen en daarna was het zover: Het Eerste Amerikaanse College. Het vak heet Food in America en gaat over de plaats die voedsel inneemt in de Amerikaanse samenleving door de eeuwen heen. Erg interessant dacht en met mij dachten nog zo’n 40 andere mensen dat. Best groot aantal voor een lokaal dat net 20 m2 is. Maargoed, door die mini stoeltjes-plus-tafels werkte het toch net. Ik liep door de vallende sneeuw naar het gebouw en toen ik op zoek was naar mijn lokaal bekroop me het echte high school/college gevoel. Gangen vol drinkfonteintjes en Amerikaanse stereotypes. Ik vond het helemaal prachtig, al was het best vreemd om er zelf aan deel te nemen en ook tussen die mensen in college te zitten. Leuke introductie gehad, me vergaapt aan de militair die dus in vol uniform in de les moet zitten en van de warme temperaturen hier genoten. Het is nu misschien net iets boven nul, of rond het vriespunt zoals dat mooi heet, en dat is voor mij reden om mijn iets minder dikke winterjas aan te doen. Voor een aantal MSU studenten zijn deze temperaturen het startschot voor de pre-zomer lijkt het wel. Ik zie vrij veel korte broeken, korte mouwen en vanochtend zelfs espadrilles op de campus. Ze zijn knettergek.
So far weer een update over de wonderlijke wereld van de Amerikanen. Ik vermaak me ontzettend hier en kan niet wachten om meer Amerikanen beter te leren kennen en wat meer trips te ondernemen. Eerst maar eens even alles goed op de rit krijgen en dan gaan we volgend weekend misschien richting de skipiste 😀 De eerste verre onderneming is overigens ook al gepland: in maart zie ik Edo in New York!! Hij komt vanuit Nederland, ik vanuit Montana en dan zien we elkaar vast op een heel romantische plek zoals Central Park. Of misschien gewoon op een niet zo romantische plek zoals the Bronx. Maakt me geen fluit uit, want dan zie ik hem in ieder geval weer!
Tot zover. Tot de volgende update.
X
